Gerçi aklımdan çıkıyor musun , sorsana ?
Yine uyku yok bu gece…
Ve tabiki ;İçimdeki acının eşliğinde…
…Aynı vakitteyim; gittiğin günde ,
Ve saatte…
Sanki günlerim doğmuyor , yelkovan bir türlü ilerlemiyor…
Bunlarında cabası gibi sanki ; Herşey üstüme geliyor…
Senden sonra toparlayamadığımdan mıdır nedir diğer tüm ilişkilerim bozuluyor birbir…
Hiç beklemediğim insanlardan ummadıklarımı görüyorum…
Seni özlemek yeterince acı vermiyormuş gibi birde en güvendiklerimden tadıyorum hayatın acı sillesini…
Yapmaz dediklerim arkamda bildiklerim yakıyor en çokta yüreğimi…
Sanki sen yeterince yakmıyormuşsun gibi…
Omzunda ağladıklarım , sırtımı dayadıklarım destek verdiklerini sanıyorken ben , köstek oluyorlar işte…
Herşey mi üst üste gelir ?
Yada hayat bir insanı bu kadar mı çok incitir…
Eksikdikçe eksiliyor parçalandıkça parçalanıyorum…
Sana ihtiyaç duyuyorum daha fazla…
Desteğini arıyorum yanımda…
Belkide sen olsan , seninle olsam bu denli yıkılmazdım, yıpranmazdım yaşadıklarımda…
İşte böyle bitmeyen noktalarım var benim (…)
İçimdeki sakladıklarım çığlık atarken, benim bastırdıklarım…
Söylediğim ama araya temkinide eklediğim…
Dedim ya böyle işte…
Ne noktalarımın sonu gelir nede acılarım biter benim…
Hayat bu ya ; Nefes almak tek tesellim .
Büşra SARIKAYA
